• Odwiedziło nas: 505647 osób
  • Do końca roku: 100 dni
  • Do wakacji: 273 dni
Piątek, 2017-09-22
Imieniny:
Maury, Milany

Trzy słowa o mowie przedszkolaka

Jesteś tu: » Strona startowa » Publikacje » Trzy słowa o mowie przedszkolaka

Prawidłowy rozwój mowy jest warunkiem prawidłowego rozwoju osobowości człowieka. Wpływa na rozwój procesów umysłowych, warunkuje powodzenie w kontaktach społecznych, umożliwia ekspresję doznań, doświadczeń, przeżyć i emocji.

Rozwój mowy przypada na pierwsze siedem lat życia, Nigdy później nie przejawia już takiej dynamiki. W tym czasie dziecko przyswaja sobie cały system fonologiczny języka ojczystego, na poziomie znajomości języka potocznego zdobywa wiedzę semantyczną (bogactwo słownika), opanowuje dość dobrze reguły gramatyki.

 

Rozwój mowy przedszkolaka

 

Trzylatek

- rozumie co do niego mówimy (w ramach doświadczeń)

- spełnia polecenia zawierające znane mu wyrazy np. wymienia części twarzy, części zabawek, przynosi przedmioty

- próbuje wykonywać codzienne czynności wg podanych instrukcji słownych

komunikuje się z otoczeniem za pomocą zdania kilkuwyrazowego

- opowiada o tym co widzi, "myśli głośno"

- zaczyna zadawać pytania (pytania mło sprecyzowane)

- ma w pełni rozwinięty słuch fonematyczny

- ma problemy z wymówieniem "trudnych" dżwięków

- często stosuje niewłaściwe formy wyrazów.

 

Czterolatek

- wykonuje polecenia, także te, które zawierają wyrażenia przyimkowe

- rozpoznaje kolory

- odpowiada na pytania typu: Co robisz, gdy jest Ci zimno?

- wypowiada się wybiegając poza aktualnie przeżywane sytuacje

- mówi o przyszłości i przeszłości

- w jego wypowiedziach nadal jest wiele agramatyzmów, ale pojawia się zaciekawienie poprawnością językową

- zadaje bardzo dużo pytań (pytania precyzyjne)

- ma bardzo dużą chęć porozumiewania się

- tworzy neologizmy

 

Pięciolatek

- przestaje używać języka dziecinnego, dostosowuje swój język do sytuacji i rodzaju słuchacza

- poznaje i stosuje zwroty, wyrażenia właściwe określonym sytuacjom

- jego wypowiedzi przyjmują formę wielozdaniową

- czętnie powiada o przebiegu jakiegoś zdarzenia

- w swoich wypowiedziach uwzględnia kolejność zdarzeń, zależności przyczynowo - skutkowe

- definiuje wyrazy

- opisuje przedmioty podając ich cechy charakterystyczne oraz możliwości zastosowania

- w jego wypowiedziach zanikają nieprawidłowości

- dokonuje autokorekty

- doskonali się jego wymowa

 

Dziecko sześcioletnie wymawia wszystkie głoski, ale proces rozwoju mowy trwa nadal.

 

Ćwiczenia narządów artykulacyjnych

 

Ćwiczenia utrwalające prawidłowy układ języka

- kląskanie językiem (staramy się trzymać żuchwę nieruchomo - porusza się tylko język) - naśladowanie odgłosu jadącego konia

- uderzanie czubkiem języka o wałek dziąsłowy (za zębami przednimi), żuchwa opuszczona - malowanie kropek na muchomorku

- unoszenie języka do podniebienia (żuchwa opuszczona) z równoczesnym podnoszeniem rąk

- śpiewanie (lalala) - porusza się tylko język

- powtarzanie (tttt) lub (tdntdn) - naśladowanie odgłosu pociągu

- podrzucanie piłki z równoczesnym mówieniem głoski "t" lub "cz"

- stukanie palcem w blat stołu (od dołu) z równoczesnym unoszeniem języka

- siłowanie się języka z podniebieniem

- język przylepiony do podniebienia, opuszczanie żuchwy - glonojad.

 

Ćwiczenia warg

- cmokanie

- parskanie

- zakładanie górnej wargi na dolną i odwrotnie

- wciąganie warg do buzi - ukrywanie obu warg

- zagryzanie wargi dolnej górnymi zębami i odwrotnie

- przytrzymywanie słomki górną wargą - wykonujemy ryjek i unosimy ją do góry

- granie palcami na wargach

- powtarzanie na przemian samogłosek "a" - "u"

- powtarzanie na przemian samogłosek "i" - "o".

 

Ćwiczenia żuchwy

- poruszanie brodą w prawo i w lewo (przy otwartej buzi)

- opuszczanie i podnoszenie żuchwy

- stukanie zębami

- przesuwanie żuchwy kolejno w lewo i w prawo do przodu i do tyłu (usta zamknięte, zęby lekko uchylone)

- krążenie żuchwą.